Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Δικαιώματα του Ανθρώπου

10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Παγκόσμια Ημέρα Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
www.tsigris.gr

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου συμπίπτει με μια παγκόσμια συγκυρία οικονομικής αστάθειας, η οποία θέτει σε κίνδυνο την ίδια την κοινωνική συνοχή και δημιουργεί αρνητικές συνθήκες για την ακώλυτη άσκηση των κάθε είδους δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σε αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να προστεθεί η αλματώδης διόγκωση των μεταναστευτικών ροών, ιδίως λόγω των πολέμων, των αυταρχικών καθεστώτων, της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς και η αύξηση των φαινομένων εμπορίας ανθρώπων, ρατσισμού, ξενοφοβίας, αλλά και οι εντεινόμενες απειλές κατά του περιβάλλοντος.

Θα πρέπει να βρισκόμαστε σε κατάσταση διαρκούς εγρήγορσης, καθώς νέοι κίνδυνοι συνιστούν ουσιαστική απειλή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Οφείλουμε να αμυνόμαστε στους κινδύνους αυτούς, χωρίς όμως να θυσιάζουμε τις ατομικές ελευθερίες. Η πραγματική Δημοκρατία οφείλει να αντιμετωπίζει τους εχθρούς της όχι μέσα από τον περιορισμό, αλλά μέσα από τη χωρίς φόβο ανάδειξη και εγγύηση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, έχουμε την υποχρέωση να φωνάξουμε δυνατά, να κινητοποιήσουμε τους αδρανούντες, να ευαισθητοποιήσουμε τους αδιάφορους, να αντισταθούμε στην παραλυσία και την ισοπέδωση των αξιών, να παλέψουμε για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Διαφάνεια

Η Καταπολέμηση της Διαφθοράς ως Εθνικό Στοίχημα
(Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς,
9 Δεκεμβρίου)


Είναι αυτονόητο ότι σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου η διαφάνεια αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ακώλυτη άσκηση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Προκειμένου να ανταποκριθούμε στο γενικότερο αίτημα για θωράκιση της διαφάνειας και πάταξη της διαφθοράς, είναι απόλυτο αναγκαίο να αναληφθούν άμεσα νομοθετικές πρωτοβουλίες.

Συγκεκριμένα, στον τομέα της συνταγματικής κατοχύρωσης της διαφάνειας στο δημόσιο βίο, σε μια μελλοντική αναθεώρηση θα πρέπει να υιοθετηθούν οι ακόλουθες προτάσεις: 1) Διαφάνεια στα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων και των συνδυασμών. 2) Διαφάνεια στις προεκλογικές, αλλά και στις εν γένει λειτουργικές δαπάνες των υποψήφιων βουλευτών, οι οποίες -ορισμένες, έστω και μεμονωμένες φορές- δημιουργούν αμφιβολίες στην κοινωνία. 3) Διαφάνεια στα οικονομικά των βουλευτών και των μελών της Κυβέρνησης, με ουσιαστική κατοχύρωση του «πόθεν έσχες» και πρόβλεψη αυστηρών κυρώσεων. Μάλιστα, θα ήταν σκόπιμο να ανατεθεί ο σχετικός έλεγχος στο Συνταγματικό Δικαστήριο, ώστε η Βουλή να μην εμφανίζεται -από πλευράς ελέγχου- ως ελεγχόμενη και ελέγχουσα.

Με τον τρόπο αυτό θα συμπληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο που εισήχθη κατά την προηγούμενη Συνταγματική Αναθεώρηση, ιδίως όσον αφορά τα οικονομικά και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μέσων μαζικής ενημέρωσης (άρθρο 14 παρ. 9 του Συντάγματος), καθώς και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Η εμπειρία, άλλωστε, του παραπάνω θεσμικού πλαισίου και οι όποιες αδυναμίες αναδείχθηκαν κατά την εφαρμογή του, αποτελούν χρήσιμο οδηγό για μια μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος.

Αποτελεί, ωστόσο, κοινή παραδοχή ότι η υιοθέτηση ακόμη και του πιο σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου δεν είναι αποτελεσματική, όταν δεν υπάρχει πολιτική βούληση εφαρμογής του. Και προς αυτή την κατεύθυνη θα πρέπει να δοθεί καθημερινή μάχη για την εδραίωση της διαφάνειας, ιδίως μέσα από τη θωράκιση των αντίστοιχων θεσμών και την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών. Πρέπει να υπάρξει η απαιτούμενη πολιτική βούληση προκειμένου να έρθουν όλα στο φως, να πληροφορηθεί δηλαδή ο πολίτης για όλα όσα κατά το παρελθόν άφησαν σκιές αμφιβολίας και μείωσαν την αξιοπιστία των πολιτικών και της πολιτικής.

Ο αγώνας για την εμπέδωση της διαφάνειας στο δημόσιο βίο πρέπει να είναι διαρκής. Πρέπει ως κοινωνία να αποδείξουμε στην πράξη ότι είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην κάθαρση, να περιφρουρήσουμε το κύρος και την αξιοπιστία των θεσμών και να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της Ελληνικής κοινωνίας για πάταξη της διαφθοράς και διαφάνεια σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

Μνημόνιο

Οι Έλληνες Ζητούν Αλλαγή των Όρων του Μνημονίου
www.tsigris.gr

Με το συντριπτικό 91,1% οι Έλληνες πολίτες απαιτούν από την κυβέρνηση αλλαγή πλεύσης. Το μνημόνιο με τη μορφή που ψηφίστηκε την προηγούμενη Άνοιξη δεν οδηγεί πουθενά.

Οι θυσίες δεν πιάνουν τόπο και η χώρα οδηγείται στη χρεοκοπία. Αυτή είναι η γνώμη της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών σύμφωνα με την πρώτη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, την Κυριακή 28 Νοεμβρίου.

Στην ίδια έρευνα βεβαιώνεται, επίσης, η σημαντική μείωση της ψαλίδας ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στο ερώτημα της πρόθεσης ψήφου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας “Rass” (εφημερίδα “Παρόν της Κυριακής”, σε δείγμα 2.000 ατόμων) το 91,1% πιστεύει ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιδιώξει αλλαγές και διορθώσεις στους όρους του μνημονίου, έναντι μόλις του 5,4% που διαφωνεί.

Το 69,6% άλλωστε πιστεύει, επίσης, ότι οι θυσίες του Ελλήνων πολιτών δεν έχουν πιάσει τόπο, με μόνο το 27,8% να απαντά το αντίθετο, ενώ στο πολύ κρίσιμο ερώτημα, τι είναι πιθανότερο να συμβεί με τους χειρισμούς που κάνει η κυβέρνηση, το 53,3% θεωρεί ότι δεν θα αποφύγουμε τη χρεοκοπία και μόνο το 39,9% ελπίζει ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να βγει από την κρίση.

Είναι σαφές ότι, στα μάτια των Ελλήνων πολιτών, η πολιτική της κυβέρνησης και οι προβλέψεις του μνημονίου έχουν ήδη χρεοκοπήσει. Όλοι πλέον καταλαβαίνουν ότι χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πολιτικής, το «άλλο μείγμα» που από την αρχή υποστήριξε η ΝΔ.
Με αυτά τα δεδομένα, είναι επίσης σαφές ότι η ελληνική κοινωνία αρχίζει να στρέφει την προσοχή της στις προτάσεις της ΝΔ και να την εμπιστεύεται ολοένα περισσότερο.

Στην πρόθεση ψήφου η ψαλίδα μειώνεται στο 4,3% (Ν.: 23,1% - ΠΑΣΟΚ: 27,4%) με μόνο το ΚΚΕ (8,2%) και το ΛΑΟΣ (4,1%) να συγκεντρώνουν ποσοστά πάνω από το όριο του 3% για την είσοδό τους στη Βουλή με κάποια άνεση σήμερα. Όλα τα άλλα κόμματα βρίσκονται στο όριο αυτό ή ακόμα παρακάτω (Οικολόγοι-Πράσινοι: 3,1%, ΣΥΡΙΖΑ: 3,0%, Δημοκρατική Συμμαχία: 2,4%, Δημοκρατική Αριστερά: 2,2%, Λοιπά κόμματα: 1,8%).

Μετά το καταλυτικό επίσημο αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών και τη καταγραφή συντριπτικής μείωσης της διαφοράς ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στο όριο των 2 μονάδων, οι δημοσκοπήσεις πλέον -συμπεριλαμβάνοντας την αποχή και τη λεγόμενη απροσδιόριστη στάση- συμφωνούν, ότι η διψήφια διαφορά των τελευταίων βουλευτικών εκλογών έχει πλήρως ανατραπεί.

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Τρομοκρατία

Αποτελεσματική Αντιμετώπιση της Τρομοκρατίας
www.tsigris.gr

Η βία αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό της συγκρότησης των κοινωνιών και δεν έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα κοινωνία χωρίς βία. Στις μέρες μας, όμως, η κατάσταση είναι σαφώς βεβαρημένη. Η αποθέωση της βίας και η διαρκώς αυξανόμενη προβολή της, η αποπροσωποποίηση των σχέσεων, η κοινωνική αναλγησία, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, ο ανταγωνισμός, η αποθέωση του ατομικού επιτεύγματος και η μοναχική πορεία χωρίς οράματα, στόχους και ιδανικά καθιστούν το σύγχρονο άνθρωπο ευάλωτο στην εκδήλωση βίαιων συμπεριφορών.

Για μια ορθολογική πολιτική αντιμετώπισης της κλιμακούμενης βίας απαιτείται επαναπροσδιορισμός του ρόλου και της αποστολής της Αστυνομίας ως κατεξοχήν φορέα παροχής ασφάλειας, μεταρρύθμιση στην οργάνωση και τη λειτουργία της, αποκατάσταση των σχέσεων εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους πολίτες και σαφής καταγραφή της πραγματικών διαστάσεων του τρομοκρατικού φαινομένου που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε.

Αναφορικά με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας των διωκτικών αρχών απαιτείται: 1) αλλαγή της νομοθεσίας αναφορικά με τη χρήση των όπλων, 2) προσαρμογή των διεθνών προτύπων στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής περίπτωσης, 3) δημιουργία ειδικών ομάδων δίωξης με εξειδίκευση σε ιδιαίτερα εγκλήματα, 4) ενίσχυση των πεζών περιπολιών, 5) πάταξη της διαφθοράς και ενίσχυση των μηχανισμών αυτοκάθαρσης, 6) πρόσληψη επιστημονικού προσωπικού, 7) ορθολογική κατανομή του έμψυχου δυναμικού με βάση τις ανάγκες της κάθε περιοχής για αστυνόμευση, 8) ανανέωση και εκσυγχρονισμός της υλικοτεχνικής υποδομής, 9) εκπαίδευση του προσωπικού σε ζητήματα προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, 10) ενδυνάμωση της συνεργασίας των σωμάτων δίωξης της εγκληματικότητας και 11) δημιουργία κοινού θαλάμου επιχειρήσεων και συντονιστικού οργάνου διαχείρισης κρίσεων.

Υπάρχουν λύσεις για την αντιμετώπιση του τρομοκρατικού φαινομένου. Απαιτείται, όμως, πρώτα και κύρια μια πολιτική κοινωνικής πρόληψης και η απομάκρυνσή μας από το απόλυτα κατασταλτικό μοντέλο, το οποίο έχει αποτύχει διεθνώς.

Η κάθε κοινωνική οργάνωση έχει τα επίπεδα της βίας που της αξίζουν. Οι δείκτες των επιπέδων της βίας που παρουσιάζει μια κοινωνία στο χώρο και το χρόνο, αποτελούν την πλέον αξιόπιστη μονάδα μέτρησης των φαινομένων κοινωνικής παθογένειας. Συνεπώς, προκειμένου να προληφθεί μια μελλοντική έξαρση της φαινομένων βίας θα πρέπει να καταβληθεί συντονισμένη προσπάθεια για τη μείωση των δεικτών κοινωνικής παθογένειας που ενδημούν στο σύγχρονο κόσμο.

Πρέπει, δηλαδή, να καταβληθούν συντονισμένες προσπάθειες για να παταχθεί η διαφθορά, να μειωθεί η ανεργία, κυρίως των νέων ανθρώπων, να αυξηθεί το βιοτικό και το εκπαιδευτικό επίπεδο των πολιτών, να αναβαθμισθεί το κοινωνικό κράτος, να δοθούν ευκαιρίες στους νέους και να διασφαλισθούν τα μέσα για την επίτευξή τους, να επαναπροσδιορισθούν οι στόχοι της νέας γενιάς, να μειωθεί το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών, να αμβλυνθούν οι ανισότητες, να ενσωματωθούν οι κοινωνικά αποκλεισμένες και οι μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού. Πρέπει, δηλαδή, να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας κοινωνίας συνοχής και αλληλεγγύης.

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

Φυλακές

Για μια Ανθρωπιστική Μεταρρύθμιση στις Ελληνικές Φυλακές
www.tsigris.gr

Για να μπορέσει η φυλακή να ανταποκριθεί στην αποστολή της και να λειτουργήσει ως τόπος βελτίωσης των τροφίμων και προετοιμασίας για την ομαλή επανένταξή τους στην κοινωνία, είναι απαραίτητη η αλλαγή της φιλοσοφίας της σωφρονιστικής μας πολιτικής.
Είναι απαραίτητη, δηλαδή, η μεταρρύθμιση του θεσμικού χαρακτήρα του σωφρονιστικού μας συστήματος και η σταδιακή αλλαγή του ιδεολογικού προσανατολισμού του, από μέσο άσκησης εξουσίας, σε μέσο σωφρονισμού και επανακοινωνικοποίησης των κρατουμένων.

Μια πραγματική μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού μας συστήματος θα πρέπει να στηρίζεται στους ακόλουθους πυλώνες:
1. Στην κατάργηση της έννοιας της εξατομίκευσης της μεταχείρισης και όλων των συναφών θεσμών που δημιουργούν διακρίσεις και ανισότητες, ενόψει μιας δήθεν προσαρμογής της ποινής στις ανάγκες βελτίωσης του κρατούμενου.
2. Στην ταξινόμηση των κρατουμένων κατά ομοειδείς κατηγορίες, όχι στο πλαίσιο της ίδιας φυλακής, αλλά με κατανομή των κατηγοριών αυτών σε διαφορετικό για κάθε μία κατάστημα. Με αυτόν τον τρόπο θα πάψουν να στοιβάζονται στα ίδια σωφρονιστικά καταστήματα οι υπόδικοι με τους κατάδικους, οι χρήστες με τους εμπόρους ναρκωτικών και οι ισοβίτες με τους κρατούμενους για πλημμελή εκπλήρωση συμβατικών υποχρεώσεων.
3. Στη μετατροπή της φυλακής από τόπο στέρησης της ελευθερίας σε τόπο ελεγχόμενης ελευθερίας, έτσι ώστε να μπορεί ο κρατούμενος να ασκείται στον ελεύθερο τρόπο ζωής και να μην αποκόπτεται οριστικά και αμετάκλητα από την κοινωνία.
4. Στην καθιέρωση της σωφρονιστικής νομιμότητας, με σαφή αναγνώριση στους κρατούμενους όλων των συνταγματικών τους δικαιωμάτων και ελευθεριών, πλην αυτών που η άσκησή τους δε συμβιβάζεται με το καθεστώς του κρατούμενου.
5. Στην εξασφάλιση εργασίας σε όλους και την υπαγωγή του εργαζόμενου κρατούμενου και της οικογένειάς του στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων, υπό τους όρους που ισχύουν για κάθε εργαζόμενο.
6. Στη μεταβολή της λειτουργικής αποστολής του προσωπικού της φυλακής από τον ενεργητικό ρόλο του αναμορφωτή προσωπικοτήτων, σε έναν πιο παθητικό ρόλο που θα συνίσταται στο να διευθετεί και να οργανώνει μέσα στη φυλακή τις απαραίτητες συνθήκες που θα επιτρέπουν τη διείσδυση μέσα σ’ αυτή και τη δράση πάνω στους τροφίμους της των μηχανισμών κοινωνικοποίησης.

Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της ομαλής επανένταξης των αποφυλακιζομένων στην κοινωνία, κρίνεται απαραίτητη η ενεργοποίηση των -ανενεργών μέχρι σήμερα- διατάξεων του Σωφρονιστικού μας Κώδικα περί επιτροπών κοινωνικής υποστήριξης αποφυλακιζομένων (άρθρο 81), ημιελεύθερης διαβίωσης κρατουμένων (άρθρο 59), οργάνωσης εργασίας έξω από τα καταστήματα κράτησης (άρθρο 42), τμηματικής έκτισης των ποινών (άρθρο 63) και παροχής κοινωφελούς εργασίας (άρθρο 64).

Με τις παραπάνω αλλαγές, αν οι φυλακές δε γίνουν κοινωνικά ωφέλιμες, τουλάχιστον θα πάψουν να είναι βλαπτικές στην έκταση που ήταν μέχρι σήμερα.

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Ημέρα ΑμΕΑ

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
www.tsigris.gr

Δέσμευση όλων όσων ασχολούνται με τα κοινά θα πρέπει να είναι το σπάσιμο του φράγματος της στασιμότητας για ένα -καθόλου ευκαταφρόνητο- ποσοστό συνανθρώπων μας που στερούνται τη δυνατότητα να διεκδικήσουν με ίσους όρους τη ζωή. Χρέος όλων μας είναι να δημιουργήσουμε ίσους όρους και ίσες ευκαιρίες για όλους. Αυτή είναι η ανθρωποκεντρική διάσταση της πολιτικής. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία με ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες και θα το πετύχουμε με τη βοήθεια της πλατιάς συμμαχίας των πολιτών που συμμερίζονται το όραμα για μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο. Όσοι ασχολούνται -εθελοντικά ή μη- με τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑμΕΑ) δείχνουν σε όλους μας το δρόμο και μας καλούν αθόρυβα και διακριτικά να τους ακολουθήσουμε για να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία. Μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ΑμΕΑ, καλώ όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες να συμμετέχουν -όπως ο καθένας μπορεί- στον αγώνα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ίσων ευκαιριών για όλους.

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Βουλιάζουμε...

Τελικά Αλλάζουμε ή Βουλιάζουμε;
www.tsigris.gr

Τα στοιχεία, που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας και που αναφέρονται στα επίπεδα του πληθωρισμού, της ακρίβειας, των «λουκέτων» στις επιχειρήσεις και της ανεργίας, επιτείνουν τα αισθήματα της αβεβαιότητας στην κοινωνία και ασφυξίας στην αγορά.

Οι κυβερνητικοί κομπασμοί για την επιτυχία στους διάφορους δείκτες της δημοσιονομικής προσαρμογής πνίγηκαν από την πλημμύρα των δυσμενών μετρήσεων για την πραγματική οικονομία. Αυτή που βιώνει ο Έλληνας πολίτης στην καθημερινότητά του, και δεν εξωραΐζεται με τις ενέσεις τεχνητής αισιοδοξίας που επαναλαμβάνει ο κ. Παπανδρέου, στους διάφορους σταθμούς των «αέναων» ταξιδιών του.

Οι αριθμοί ορθώνονται, όμως, αμείλικτοι απέναντι σε κάθε εκστρατεία για τη δημιουργία «μαγικής εικόνας», αποδεικνύοντας την παταγώδη αποτυχία της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής:
• Ο πληθωρισμός έφθασε στο 5,4%, σε επίπεδα δηλαδή πριν από το 1997, προ της ένταξής μας στην Ευρωζώνη (μέσος όρος στην Ε.Ε. 1,4%). Να υπενθυμίσουμε ότι τον Οκτώβριο του 2009 ο πληθωρισμός ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών (0,5%).
• Οι αυξήσεις τιμών σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολλαπλάσιες, όπως ανακοίνωσε το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτή . Για παράδειγμα για τον Ιούνιο η αύξηση στα καύσιμα έφτασε το 41,5% (μ.ο. Ε.Ε. 11,6%), στην ένδυση έφθασε το 2,5% (μ.ο. Ε.Ε. 0,3%). Ανάλογη είναι η κατάσταση και στους τομείς της διατροφής, των ξενοδοχείων, του εμπορίου καπνού, κλπ.
• Μόνο στην Αθήνα στο α’ εξάμηνο του 2010 έβαλαν λουκέτο 1.448 βιοτεχνίες, ενώ έχουν χαθεί άνω των 25.000 θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

Την ίδια ώρα οι αρμόδιοι υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών πετάνε ο ένας στον άλλο το μπαλάκι των ευθυνών για την εκρηκτική αύξηση των τιμών και την εκτίναξη του πληθωρισμού. Ανεξάρτητα, όμως, του ποιος φταίει για τα δραματικά αυτά αποτελέσματα η αλήθεια είναι ότι την αποτυχία των κυβερνητικών επιλογών την επωμίζονται κυρίως τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, το μέσο νοικοκυριό.

Η ακρίβεια σε συνδυασμό με τα μέτρα που πάρθηκαν ελέω μνημονίου, τα οποία περιέκοψαν μισθούς και συντάξεις ακόμη και αυτές που είναι πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας, μας φέρνουν εγγύτερα στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής.

Η εμμονή της κυβέρνησης σε φοροεισπρακτικά μέτρα, επιδεινώνει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης, αυξάνει την ανεργία, αναστέλλει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια, μεταθέτει τον χρόνο απαλλαγής από τα δεσμά του μνημονίου.

Μοναδική λύση για την έξοδο από την κρίση αποτελεί η πρόταση του Αντώνη Σαμαρά για άμεση ενίσχυση της ανάπτυξης. Η κυβέρνηση, όμως, αρνείται να αντιληφθεί ότι μόνον ένα μείγμα μέτρων μείωσης του διαρθρωτικού ελλείμματος με μέτρα για τη μείωση της ύφεσης συνιστά λύση σωτηρίας για την Ελληνική οικονομία.